<< Terug naar homepage

7 april 2014

Mijn ZVV

De galliërs onder de Romeinen, zo typeer ik mijn ZVV De Purperreiger. Ruim een jaar geleden strandde het idee dat zo ontzettend hoopvol begon. Een idee dat volleybal op een hele andere manier zou benaderen. Een vereniging zoals er in het volleybal nog geen is, een vereniging die door de volleybalbond zowel is bespot als bejubeld. Het idee waar het 3-luik Veldwiesch, Schakel en Schakelaar zo heilig in geloofden. Een idee dat slapende is, maar nog niet gestorven. Omdat het mij niet loslaat en omdat het komend seizoen niet gaat gebeuren: vanaf vandaag vinden jullie hier mijn achtergronden en hopelijk binnenkort ook die van jullie.

Elk jaar kampioen

Vroeger werden we elk jaar kampioen in de jeugd. En terecht ook, want we waren simpelweg de beste. Als follow-up generatie na de periode Smits-van Oorspronk werden we gezien als de nieuwe Koningen van Groningen. We speelden goed, maar we konden er niets van. Hieronder een illustratie:

1239265230_resized[1]

Hoeveel lol kun je hebben terwijl je verliest? Veel getuige deze beschamende dag in Hoogeveen waar wij als Jongens A Jeugd strandden in de voorrondes van de Open Clubkampioenschappen. Er waren filmpjes van: we konden er om lachen. Dat gevoel wilde ik in de ZVV terugbrengen: een lach en een traan, Wout struikelt over een banaan.  Ook dat is onderdeel van mijn ZVV.

Scheun & Philly

In de periode voor we met de ZVV startten kwam de Purperreiger in mij naar boven dankzij de Daily Meeuw. Dit clubblad sprak niet alleen de zittend wethouder aan op wangedrag, maar kaartte direct slecht functionerende scheidsrechters aan getuige onderstaande screenshot.

daily

 

Een reiger is natuurlijk kritisch, dat begrijpen jullie. Maar meer nog is een echte Purperreiger voorzien van een knipoog naar de rest van het leven. Deze echte ZVV’achtige manier van leven werd compleet ingelijfd door niemand minder dan Scheuntje en Philly.

nummer3

 

Terug naar het Jongens A gevoel

Voor mij was de ZVV terug naar Jongens A. Niet goed zijn, wel winnen. We deden het samen, het was prima zoals het was en niet iedereen was prima in volleybal. Het leuke eraan was het impulsieve karakter: waarom zou een idee te gek zijn om uit te voeren? Rare shirts op MJT, rare rode caravan uit het niets. Waarom zou het níét kunnen?

Alle reigers zijn op dit moment uitgevlogen en het lijkt daarmee onwaarschijnlijk dat de ZVV er komend seizoen bij zal zijn. De ideeën zijn echter slechts opgeborgen, men is nog niet van de ZVV af. Er komen wedstrijdshirts aan zoals het nu lijkt. Ook willen we graag in de zomer kijken of we her en der met wat potentiële reigers een balletje kunnen hooghouden op studententoernooien of zandvolleybalkampioenschappen.

Ik neem de pen wekelijks ter hand op zvvdepurperreiger.nl om op termijn met jullie te kunnen scanderen: één voor allen, ZVV.

Reacties zijn gesloten.